Η ιστορία ξεκίνησε ως εξής. Ο σπιτονοικοκύρης μου είναι γύρω στα 55 – 60, ηλικιωμένος δηλαδή, αλλά φαίνεται να είναι μεγάλο αλάνι. Κάποια στιγμή πριν από 6 μήνες όταν δεν είχα ακόμη λεφτά να του πληρώσω το ενοίκιο μου πέταξε «μην αγχώνεσαι γλυκούλη μου. πάντα υπάρχουν τρόποι για να ξεπληρώσεις» και μου έκλεισε το μάτι. Τότε.....
Η συνέχεια εδώ
